شاید بتوان گفت که مزورانه ترین تیتری که این چند وقت ِ اخیر دیدم این بود “آیا انتشار فیلم خصوصی افراد اخلاقی است؟”(منظور حاجاقا گلی) صاحب این وبلاگ که پیش از این نیز سابقه ی دور زدن گندکاری های جمهوری اسلامی را داشت، این بار برای فرار از اصل موضوع که همان گندکاری حاجاقاست، شروع به دیدن موضوع از دید حریم خصوصی و ویژوال کرده است.
اما داستان این است که چه خصوصی ِ در کار است اصولا؟ مگر حاجاقا گلی با خانم ِ مردم نسبتی داشته اند که رابطه شان را خصوصی بدانیم؟ در ضمن باید عملکرد ایشان در مقابل افرادی که روزانه صدها بار موعظه شان میکنند، مشخص و واضح باشد.
جالب اینکه، ایشان، از دیده شدن ِ اندام حاجی گلی در ملا عام ابراز ناراحتی و ناخرسندی هم کردند، تازه. در جواب باید گفت که هرکسی خربزه میخوره پای لرزش هم می نشینه.
مطمئنا اینها افرادی هستند که اگر 1000 مورد از این دست پیش بیاید بازهم از دیدی متفاوت به داستان و این دست افتضاحات می نگرند. در هر صورت می خواهند به واقعیتی که اتفاق افتاده است چپکی بنگرند. نهایتا هم می گویند “باید بررسی شود”. اینگونه برخورد انگشت شمار بلاگ نویسان با مسایل و اتفاقاتی که گاها افتضاحاتی برای سیستم به وجود می آورد، خیلی مشابه اخلاق سیاستمداران فعلی است. ما این مشابهت را در مساله ی کردان بارها مشاهده کردیم.
ایکاش کمی واضح تر و خردمندانه تر به این گندکاری ها تفکر میکردند و دیدشان را نسبت به اتفاقات جامعه مان هم تغییر دهند. و پاسخ می دادند که اساسا چرا نباید آبروی متقلب و دروغگو برود؟